تلنگر...

گاهنوشت های من...

چیذر

فکر کنم بعد از سه سال حدودا
با قرض و قوله و یه عالمه پیاده روی!
پنج روز قسمتم شد...
اگه داشتم و میتونستم بیشتر میرفتم...

چقدر دور مونده بودم و چقدر دلم تنگ بود...
کسی هم منو ندید خدا رو شکر!

گاهی وقتا خدا بهت چک میزنه که برت گردونه تو مسیر...!