من به اندازه ی کافی سر زده و با خبر قبلی اومدم...
بعدش...
یه دنیا از دور نشستم و نیگات کردم و نیومدم جلو...
ندیدی و نمیدونی.
من زنده ام به این شنبه و یکشنبه ها...
عمیق تر نفس بکش...
خیالت راحت!
من همین دور و برام...
پ.ن: نمیام؟ نه. چون اگه بیام دیگه نمیتونم برم...
پ.ن۲: ".../این جای خالی تو دلم، با خودت هم پر نمیشه...!"
برچسب:
نویسنده: هلیا محمدی